آیین نظارت سیاسی پارلمان بر وزرا در عصر مشروطه و نظام جمهوری اسلامی | ||
| پژوهشنامه حقوق اسلامی | ||
| مقاله 3، دوره 24، شماره 2 - شماره پیاپی 60، تابستان 1402، صفحه 225-254 اصل مقاله (613.23 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/law.2023.245070.3418 | ||
| نویسندگان | ||
| علیمحمد فلاحزاده1؛ مازیار خادمی* 2 | ||
| 1دانشیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در نظامهای پارلمانی، اصولاً پارلمان قادر است به دلیل نقض قوانین و یا کوتاهی در انجام وظایف حکومتی از سوی قوه مجریه، منصب سیاسی را از ایشان سلب نماید. مکانیسمهای نظارت سیاسی بر وزرا عبارتند از تذکر، سؤال و استیضاح. در این مقاله، با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای به بررسی موضوع آیین نظارت سیاسی بر وزیران در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران و نظام مشروطه خواهیم پرداخت. تحلیل تطبیقی و تطوّر تاریخی موضوع مذکور این سؤال را پیش روی ما قرار داده است که با توجه به وضعیت حقوقی، فرهنگی و تاریخی ایران، آیین نظارت سیاسی در کدام یک از دو نظام مشروطه و جمهوری اسلامی از روند شایستهتری برخوردار بوده است؟ رهیافت این نوشتار چنان حاصل شد که در مکانیسمهای تذکر و سؤال، نظام جاری مملکتی بر خلاف نظام مشروطه به گونهای معقول و ضابطهمند به تعیین مقررات حاکم بر اعمال این صلاحیتهای پارلمانی پرداخته است. از سوی دیگر در استیضاح، محدود بودن نمایندگان برای طرح آن در موارد مشخص و بررسی مؤثر و دقیق کمیسیون، روند استیضاح را به فرایندی معقول و کارآمد در دوران مشروطه تبدیل کرده بود، در حالی که نظام جمهوری اسلامی، با چالشهایی نظیر حدّ نصاب پایین برای طرح استیضاح و سهولت فرآیند اعمال آن و موسّع بودن دامنه موضوعات مورد استیضاح روبهروست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظام پارلمانی؛ نظارت پارلمان بر وزرا؛ تذکر؛ سؤال؛ استیضاح | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,130 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 867 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 563 |
| تعداد مقالات | 4,915 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,185,629 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,596,898 |