تحلیلی فقهی بر ضرورت بازنگری در بند 3 مادۀ 18 قانون گذرنامه درخصوص بانوان نخبه | ||
| فقه و حقوق خانواده | ||
| مقاله 7، دوره 31، شماره 84، فروردین 1405، صفحه 195-213 اصل مقاله (730.01 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/flj.2025.247715.2137 | ||
| نویسنده | ||
| مهدیه غنی زاده* | ||
| استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه قم، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| مطابق بند 3 مادۀ 18 قانون گذرنامه، تمامی زنان متأهل بهمنظور دریافت گذرنامه و بهتبع آن برای خروج از کشور نیازمند موافقت همسر هستند. این در حالی است که قانون مزبور در بسیاری از مواقع، درخصوص بخشی از زنان جامعه یعنی زنان نخبه، محرومیت و محدویتهایی را به دنبال آورده است که تبعات سوء آن نهتنها متوجه زن بلکه متوجه کل جامعه شده است. نظر به ضرورت امکانسنجی تعدیل و بازنگری این قانون درخصوص بانوان نخبه و همچنین با توجه به منشأ فقهی قوانین موضوعه در کشور ایران، مقالۀ حاضر به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی به ضرورتهای اجتماعی بازنگری در بند 3 مادۀ 18 قانون گذرنامه درخصوص بانوان نخبه پرداخته است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که ضرورت بازنگری در این قانون درخصوص بانوان نخبه از چند منظر قابلبررسی است: اولاً ازمنظر تکلیف بودن سفر، ثانیاً ازمنظر تغییر مقتضیات زمان، ثالثاً ازمنظر عروض عناوین ثانویه، رابعاً ازمنظر اولویت مصالح عمومی؛ بنابراین درخصوص این قسم از بانوان بهنظر شایستهتر است که بهجای گذرنامه، برگ مسافرت موقت صادر شود تا ازسویی، نیازمند تشریفات صدور گذرنامه همچون موافقت همسر نباشد؛ و ازسویدیگر، بهسبب فقدان اعتبار طولانیمدت صرفاً امکان شرکت در همان رویداد بینالمللی را برای او فراهم کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بانوان نخبه؛ خروج از کشور؛ فقه اسلامی؛ قانون گذرنامه؛ موافقت همسر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 311 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 56 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 564 |
| تعداد مقالات | 4,934 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,242,848 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,654,577 |