اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 20 |
| تعداد شمارهها | 555 |
| تعداد مقالات | 4,822 |
| تعداد مشاهده مقاله | 10,820,870 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,273,293 |
بازخوانی راهبرد دیپلماسی اقتصادی ایران پسا جنگ ۱۲ روزه؛ تأکید بر ظرفیتهای بریکس | ||
| دانش سیاسی | ||
| دوره 21، شماره 2 - شماره پیاپی 42، مهر 1404، صفحه 629-664 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی (روابط بین الملل) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/pkn.2026.248865.3299 | ||
| نویسنده | ||
| بهنام سرخیل* | ||
| استادیار روابط بینالملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی رحمتاللهعلیه، قزوین | ||
| چکیده | ||
| در پی جنگ ۱۲ روزه ایران-رژیم صهیونیستی، ضرورت بازنگری در ابزارهای قدرت جمهوری اسلامی ایران در سیاست خارجی نمایان شد. مقاله با طرح این پرسش که «دیپلماسی اقتصادی ایران چگونه باید در چارچوب راهبرد سیاست خارجی پساجنگ و با توجه به نقش فزاینده گروه بریکس بازتعریف شود؟»، به بررسی این فرضیه پرداخته که «دیپلماسی اقتصادی، با اتکا بر قدرت نرم، تدوین راهبرد ملی برای تعامل با بریکس، تمرکز بر مزیتهای ژئواکونومیک و ایجاد نهاد هماهنگکننده میاندستگاهی، میتواند نقش مؤثری در تقویت موقعیت بینالمللی ایران، کاهش آسیبپذیری تحریمی و توسعه همکاریهای چندجانبه ایفا کند.« پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بهرهگیری از تحلیل کیفی مضمونمحور با اتکا به اسناد سیاستگذاری (از جمله برنامه هفتم پیشرفت) و منابع داخلی و بینالمللی صورت گرفته و الگویی سهبعدی (ساختاری، محتوایی و اجرایی) برای دیپلماسی اقتصادی ایران ارائه میدهد. یافتهها: عضویت فعال در بریکس فرصتهایی مانند تجارت غیردلاری، سرمایهگذاری و کاهش تحریمها فراهم میسازد. نتیجهگیری: با درنظرداشت رفع چالشهایی مانند نبود راهبرد منسجم و ضعف زیرساختها، ضروری است که بازطراحی سیاست خارجی با تمرکز بر چندجانبهگرایی، قدرت نرم اقتصادی و تعامل با نهادهای نوظهور مانند بریکس صورت پذیرد تا بتوان ضمن ارتقای تابآوری داخلی، نقشی فعال در نظم ژئواکونومیک منطقهای و جهانی ایفا نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازدارندگی اقتصادی؛ بریکس؛ دیپلماسی اقتصادی؛ جمهوری اسلامی ایران؛ جنگ ۱۲ روزه؛ قدرت نرم | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Revisiting Iran's Economic Diplomacy Strategy After the 12-Day War; Emphasis on BRICS Capabilities | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Behnam Sarkheil | ||
| Assistant Professor of International Relations, Department of Political Science, Faculty of Social science, Imam Khomeini International University, Qazvin | ||
| چکیده [English] | ||
| Following the 12-day war between Iran and the Zionist regime, the need to review the power tools of the Islamic Republic of Iran in foreign policy became apparent. By posing the question, “How should Iran’s economic diplomacy be redefined within the framework of the post-war foreign policy strategy and considering the increasing role of the BRICS group?”, the article examines the main hypothesis that “economic diplomacy, by relying on soft power, formulating a national strategy for interaction with the BRICS, focusing on geoeconomic advantages, and establishing an inter-agency coordinating body, can play an effective role in strengthening Iran’s international position, reducing vulnerability to sanctions, and developing multilateral cooperation.” The research is conducted with a descriptive-analytical approach and relies on policy documents (including the Seventh Development Plan) and presents a three-dimensional model (structural, content, and implementation) for Iran’s desired economic diplomacy. The findings show that active membership in BRICS provides opportunities such as non-dollar trade, investment, and sanctions relief, but there are also challenges such as the lack of a coherent strategy and weak infrastructure. The conclusion emphasizes the need to redesign foreign policy with a focus on multilateralism, economic soft power, and engagement with emerging institutions such as BRICS, so that it can play an active role in the regional and global geoeconomic order while promoting domestic resilience. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| BRICS, Economic diplomacy, Islamic Republic of Iran, soft power | ||
| مراجع | ||
|
الوند، مرضیه سادات (۱۴۰۴). دیپلماسی اقتصادی و مصونسازی راهبردی چین در منا؛ آموزهها برای جمهوری اسلامی ایران. دانش سیاسی، (۴۱)، ۲۳–۴۸.
پریزاد، رضا و مزینانی، حمید (۱۴۰۰). بررسی دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران. دانش تفسیر سیاسی، سال سوم، (۱۰)، ۱۰۹–۱۲۹.
دامنپاک جامی، مرتضی (۱۳۹۷). تحول دیپلماسی اقتصادی ج.ا.ایران. فصلنامه سیاست خارجی، ۳۲(۲)، ۲۵–۴۵.
رحیمی، محمدصادق؛ محتشمیپور، محمدحسین و صادقی شاهدانی، مهدی (1404). تحلیل جایگاه و نقش نفوذ فرهنگی در رشد دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران در حوزه تمدنی نوروز. نشریه دانش سیاسی، سال بیستویکم، (1).
سجادپور، سیدمحمدکاظم؛ حسینی، سیدشمسالدین و نیرآبادی، حمید (1398). طراحی مدل دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران بایستهها، مؤلفهها و راهبردهای کلیدی. امنیت ملی، 9(34)، 389-425.
سلیمانیپور لک، فاطمه (1403). جایگاه دیپلماسی اقتصادی در برنامههای توسعه جمهوری اسلامی ایران (با تأکید بر برنامه هفتم). دانش سیاسی، 20(2)، 371-400.
صادقی شاهدانی، مهدی؛ توکلی، رضا و عربپور، امیرحسین (۱۴۰۰). الگوی تدوین سیاستهای دیپلماسی اقتصادی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه سیاستهای راهبردی و کلان، ۹(۳)، ۱۰۶–۱۳۰.
عباسزاده فتحآبادی، مهدی (1403). تحلیل مؤلفههای دیپلماسی اقتصادی قطر. دانش سیاسی، 20(2)، 429-454.
متقی، ابراهیم (۱۳۹۹). راهبردهای قدرت نرم ایران در نظم منطقهای جدید. فصلنامه سیاست خارجی، ۳۵(۱)، ۷–۲۸.
References
Alvand, Marzieh Sadat (1404). Economic Diplomacy and China's Strategic Immunity in MENA; Lessons for the Islamic Republic of Iran. Danesh Siyasi, Spring-Summer 1404, (41), 23–48. (In Persian)
Baldwin, D. A. (1985). Economic Statecraft. Princeton: Princeton University Press.
Damanpak Jami, Morteza (1397). The Evolution of the Economic Diplomacy of the Islamic Republic of Iran. Foreign Policy Quarterly, 32(2), 25–45. (In Persian)
Drezner, D. W. (2003). The Hidden Hand of Economic Coercion. International Organization, 57(3), 643–659.
Moons, S. J. V. & Bergeijk, P. A. G. (2013). Economic Diplomacy and Economic Security. The Hague Journal of Diplomacy, 8(3–4), 391–416.
Mottaqi, Ebrahim (2016). Iran's soft power strategies in the new regional order. Foreign Policy Quarterly, 35(1), 7–28. (In Persian)
Nye, J. S. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. New York: PublicAffairs.
Nye, J. S. (2011). The Future of Power. New York: PublicAffairs.
O’Neill, J. (2021). BRICS: Performance, Challenges and Opportunities. Global Economic Review, 50(2), 203–220.
O’Neill, J. (2021). The BRICS and the Future of Global Governance. Global Policy, 12(3), 1–10.
Okano-Hejamans (2011). Conceptualizing economic diplomacy cross roads of international Relations. Economics IPE and Diplomatic studies, The Hague journal of diplomacy.
Parizad, Reza & Mazinani, Hamid (1400). A Study of the Economic Diplomacy of the Islamic Republic of Iran. Tehran: Danesh Tafsir Siyasi, Year 3, (10), 109–129. (In Persian)
Rahimi, Mohammad Sadeq, Mohtashamipour, Mohammad Hossein & Sadeghi Khabideni, Mehdi (1404). Analysis of the Position and Role of Cultural Influence in the Growth of the Economic Diplomacy of the Islamic Republic of Iran in the Civilizational Sphere of Nowruz. Political Science Journal. (In Persian)
Sachs, J. (2023). The Multipolar World and BRICS Expansion. BRICS Policy Briefs. Retrieved from: https://brics-policy.org
Sadeghi Khavanedeni, Mehdi; Tavakoli, Reza & Arabpour, Amirhossein (2015). A model for formulating economic diplomacy policies of the Islamic Republic of Iran. Quarterly Journal of Strategic and Macro Policies, 9(3), 106–130. (In Persian)
Sajjadpour, Seyyed Mohammad Kazem, Hosseini, Seyyed Shams-eddin & Neyrabadi, Hamid (2019) Designing the Economic Diplomacy Model of the Islamic Republic of Iran: Key Requirements, Components and Strategies. National Security, 9(34), 389-425. (In Persian)
Soleimanipourlak, Fatemeh (2014). The Position of Economic Diplomacy in the Development Programs of the Islamic Republic of Iran (with Emphasis on the Seventh Program), Political Science Journal, 20(2), 371-400. doi: 10.30497/pkn.2024.245489.3122 (In Persian)
UNCTAD. (2023). Investment Trends and Emerging Economies. United Nations Publications. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 29 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1 |
||