جایگاه منابع مستفاد در فهم قرآن از دیدگاه علامه طباطبایی و آیتالله جوادی آملی | ||
| مطالعات قرآن و حدیث | ||
| مقاله 3، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 4، شهریور 1388، صفحه 69-96 اصل مقاله (452.66 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30497/quran.2009.979 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس مصلایی پور1؛ نورالدین زندیه* 2 | ||
| 1دانشیار دانشگاه امام صادق (علیهالسلام) | ||
| 2دانشجوی دکترا علوم قرآن و حدیث دانشگاه امام صادق(علیهالسلام) | ||
| چکیده | ||
| در طول 14 قرن، شاهد اختلاف آراء و عملکردها در خصوص نحوه مراجعه به قرآن کریم و استنباط معارف از آن بودهایم، بهطوریکه باعث ایجاد روشها و مناهج متفاوت گشته است. هر چند عوامل متعددی در این اختلاف نظرات و دیدگاهها نقش داشته است ولی یکی از مهمترین دلایل، عبارت است از تفاوت اعتماد و اعتقاد مفسران به جایگاه منابع و علوم مستفاد در فهم قرآن. در این نوشتار به بررسی جایگاه منابع دین یعنی «عقل» و «نقل» و همچنین نقش «سایر علوم» و تأثیر هر کدام در استنباط مفسّر، از دیدگاه علامه طباطبایی و آیتالله جوادی آملی که از رهروان روش تفسیری «قرآن به قرآن» میباشند پرداخته شده است. سعی بر یافتن صراط مستقیم در لابلای نگاههای افراطی و تفریطی به منابع تفسیر، از اصول این دیدگاه میباشد که در آن قرآن به عنوان محور اصلی و میزان سایر منابع معرفی میگردد. با اینکه مجموع آیات قرآن، در فهم، نقش ویژهای دارد و خود قرآن برای ارائه مقصود خود نیاز به هیچ منبع دیگری ندارد، لکن بهرهگیری از عقل و همچنین روایات به شرط عدم مخالفت با آیات قرآن، در وصول به پیام دین ضروری تلقی شده است. تأکید ویژه بر رعایت جایگاه هر منبع و مکانیسم مورد نظر در وصول به پیام قرآن و اسلام جزو اساسیترین مسائلی است که این دیدگاه مطرح میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر؛ عقل؛ نقل؛ علامه طباطبایی؛ جوادی آملی؛ تفسیر قرآن به قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,246 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,584 |
||
| تعداد نشریات | 19 |
| تعداد شمارهها | 570 |
| تعداد مقالات | 5,011 |
| تعداد مشاهده مقاله | 11,843,470 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,025,602 |